top of page

Hoe een klein gebaar voelt als groot geluk

Vanochtend werd ik wakker en zag een filmpje over het straatbeeld van Oekraïne tijdens de kerstdagen vorig jaar, waar pleinen waren versierd met een prachtige kerstboom en vele lichtjes, en het beeld nu. Het beeld wat oorlog met een land doet. In en in triest! Ik kan me er geen voorstelling van maken hoe het is om als familie uit elkaar te moeten gaan. Hoe het voelt als je alles achter moet laten, daar waar jij jouw thuis hebt.

Daarnaast denk ik geregeld aan al die mensen die een prima leven hadden, maar door de absurde hoge prijzen van boodschappen en energiekosten de toekomst somber in

zien. Ik weet dat velen buiten de deur een lach op hun gezicht hebben, maar wanneer thuis het masker afgaat dan maakt het plaats voor al het gepieker en de zorgen.

Ook denk ik aan die mensen die ziek zijn geworden, sommigen zo ernstig dat er niks meer aan te doen is. Een ander die door Corona er maar niet bovenop lijkt te komen. Of diegene die zelf ziek werd en daarnaast ook nog verlies en rouw moesten verwerken. Ik weet dat het soms echt niet meevalt en heb er een traditie van gemaakt om een aantal mensen een hart onder de riem te steken en bezorg hen een kerststol met een mooi kerstwens. Of het nou een kerststol, een boodschappenpakket of een maaltijd is, dat is om het even. Het is de gedachte erachter die zo veel meer waard is.

Help je mee om die kerstgedachte ook uit te dragen zodat we het sneeuwbaleffect creëren? Het idee alleen al geeft mij een warm gevoel.

Lieve allemaal, heb het fijn samen, zoek elkaar op en als het nodig is, houd elkaar vast. Geniet van de komende dagen op welke manier je er ook invulling aan geeft.

Liefs Tineke


13 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Comments


bottom of page